Hoe het begon: mijn eerste uitvaart als fotograaf

Oktober 2019. Mijn telefoon gaat – een appje van mijn buurman. Of hij even langs mag komen. Zijn vrouw was net overleden, dus ik dacht direct dat hij hulp nodig had bij de condoleance. Maar niets was minder waar.

Hij kwam bij mij aan tafel zitten en vroeg: "Wil jij foto's maken van het afscheid van mijn vrouw?" De buurvrouw die een tijdje ziek was. De afgelopen weken zaten we nog samen aan een glas wijn in de avond buiten op het terras, kleine momenten die nu ineens zo kostbaar leken. Ik had nooit stilgestaan bij het idee om uitvaarten te fotograferen, ook al was ik al een tijd fotograaf.

De uitvaartleider, Jeanette van Ruiterkamp, had het idee geopperd. Mijn buurman vond het mooi, maar alleen als ik het wilde doen – omdat het vertrouwd voelde. Ik hoefde niet lang na te denken. Natuurlijk wilde ik dit voor hem doen.
Een paar weken na het afscheid bracht ik hem het album. Nog geen uur later kreeg ik een berichtje terug: "Zo mooi gedaan. Ik heb het album al een paar keer bekeken en het wordt steeds mooier."

Dat was het begin van mijn werk als afscheidsfotograaf. Nooit gedacht dat het zo'n waardevolle herinnering zou zijn voor de nabestaanden. Sinds deze dag heb ik meer dan 80 uitvaarten vast mogen leggen.
En een foto album zit nog steeds altijd standaard bij een afscheidsreportage. 

(Foto's geplaatst met toestemming van de familie 🌿)